Accordeon

© copyright Cees de Vos, Digitale bewerking: Mark van Loon/Stichting Noviomagus.nl

Mijn accordeon

Bij het zien van de platenhoes - uit de jaren ’40 schat ik zo - van “Muziekhandel Varia F.J. Bakkers Jr in Nijmegen”, word ik even kinderlijk blij. Ik heb er in een eerder verhaal al eens iets over geschreven: als twee mannekes van respectievelijk zes en zeven jaar, kregen mijn een jaar jongere broertje en ik van onze ouders eind jaren ’40 de gelegenheid accordeon te leren spelen. Het werd een 12 bassen rode trekzak met pianoklavier gekocht bij Muziekhandel Varia. Les kregen we van de heer Theo Flemminks aan de Graafsedwarsstraat, wat vanaf de Hatertscheveldweg een knap eindje lopen was met het instrument in een koffer. Om beurten torsten wij het instrument richting onze leraar Theo Flemminks. De les van een uur deelden we in elk een half uur. Aan het eind van de les speelde Theo voor ons een “Franse Waltz Musette” op zijn 120 bassen accordeon, waar we stil van werden; zo te kunnen spelen zou nog heel wat studiejaren vergen voor ons knaapjes. De sympathieke Theo Flemminks speelde naast accordeon ook piano en was lid van een band. Deze band trad o.a. op in de foyer van het Concertgebouw De Vereeniging. Heb ik een keer dansend meegemaakt. Theo herkende mij en groette tijdens het spelen op de piano.

 
links de twaalfbassen accordeon, rechts een platenhoes van de firma Bakkers

We groeiden op en zoals dat met tieners veelal gebeurt, er kwamen andere hobby’s, in bijzonder de meisjes. De accordeon was tot leedwezen van onze ouders van de een op de andere dag passé.

Op twintigjarige leeftijd werd ik opgeroepen voor mijn militaire dienstplicht in Vught. Daarna volgde een opleiding van zes maanden voor marconist in Harderwijk. Als gediplomeerd telegrafist werd ik na mijn opleiding ingedeeld bij de 42ste Verzorgingscompagnie in Assen onder kapitein L. van der Spek. Als “Jansoldaat Eerste klas” verdiende ik F1.25 per dag. In totaal heb ik 23 maanden gediend.

Na mijn militaire dienstplicht kreeg ik weer interesse in mijn trekharmonica. Ik wilde muziek maken! De twaalf bassen accordeon was niet meer, van de hand gedaan door mijn vader aan een beginner. Door mijn vaste aanstelling bij de Technische Dienst der PTT in Nijmegen ontving ik van dit bedrijf gedurende de laatste zes maanden als militair een gedeelte van mijn salaris doorbetaald met als voorwaarde dat ik ná mijn diensttijd terug zou keren bij de PTT. Wat ik ook heb gedaan. Het geld werd overgemaakt aan mijn ouders. dat waren nog eens “Goede Tijden” bij het eens zo vertrouwde Staatsbedrijf der PTT (Post-Telegraaf-Telefoon). Van een gedeelte van dát geld mocht ik van mijn ouders een instrument kopen. Dat werd een 80 bassen accordeon met pianoklavier gekocht bij Muziekhandelaar VARIA.


Cees met zijn 80 bassen accordeon

Tot op de dag van vandaag hang ik het instrument nog wel eens om mijn schouders en speel bij “speciale gelegenheden” uit mijn hoofd voor Jan en Alleman deuntjes als: “Sarie Marais”, “De klok van Arnemuiden,” “Daar bij die molen”, “Lili Marleen” en meer van dat soort liedjes.

En natuurlijk ook het aloude bekende Duitse volksliedje:“Lustig ist das Zigeunerleben - Varia…!”

Groet, Cees de Vos, Soest, mei 2013

terug


REAGEER:

Uw aanvullingen of opmerkingen zijn welkom!
Met dit formulier kunt u (nog) geen foto's versturen. Gebruik daarvoor uw e-mailprogramma.
Opmaak kan wel, bv <b>Vet</b> of <i>cursief</i> geeft Vet of cursief.
 
 Uw naam: en mailadres: