December

Cees de Vos, digitale bewerking Mark van Loon/Stichting Noviomagus.nl

December

Met een warmte uitstralend Salamanderkacheltje in ons piepkleine achterkamertje als 'enige warmte­bron' in huis, brachten wij als gezin; vader, moeder en 13 kinderen - onder herderlijk toezicht van meneer Pastoor van de Antonius van Padua-Sint Annakerk aan de Groenestraat - in de jaren '30, '40 en '50 de winterdagen in Nijmegen door.
In het weekend leefden we in de 'Chique Voorkamer', bij een brandende Kolenhaard met mica ruitjes en mooi meubilair ten behoeve van de Zondagsrust.

"Eigen haard was ook bij ons goud waard"

Het zal mijn afkomst en aangeboren zuinigheid zijn, het zij zo; gevoelsmatig leef ik als 83-jarige alleenstaande man ook zo, enkel in de woonkamer is alles aangenaam op temperatuur. Op mijn slaapkamer staat de verwarming op stand 0, de balkondeur op een kier en mijn elektrische deken van de Koninklijke Fabriek Inventum op stand 1.
Behaaglijk gezond, fris en toch warm onder de dekens. Droomt heerlijk..! Het is maar hoe je 't gewend bent...


salamanderkachel en kolenhaard



Sint Nicolaas en Kerstfeest


Zie de maan schijnt ...

Zielsgelukkig waren wij vosjes bij de jaarlijkse komst van de Goede Sint met zijn trouwe "Pietermanknecht". Wekenlang keken de vossenkinderen uit naar de Goedheiligman. Uit de Gelderlander-Courant knipte ik als jochie van een jaar of vier/vijf/zes dagelijks de zwart/wit plaatjes uit, voorstellend Sint-Nicolaas gezeten op zijn schimmel en "zwarte Piet, wie kent hem niet..." bewapend met de zak en een roede. De bejaarde bisschop met zijn sneeuwwitte baard en 'mijter met gouden kruis' op zijn eerbiedwaardig hoofd, maakte in den beginne diepe indruk op mijn kinderziel.
Ver in mijn herinnering zie ik Sinterklaas met zwarte Piet bij ons thuis op bezoek komen. Het moet eind jaren '30 geweest zijn, de tijd dat kleine Ceesje overtuigd was van "Zijne Heilige Echtheid", dat de Sint daadwerkelijk met een Stoomboot helemaal vanuit het verre Spanje naar Holland was gekomen om ook bij de vosjes aan de Hatertscheveldweg 504 in Nijmegen op bezoek te gaan.
De cadeautjes werden weken voor "pakjesavond" ingekocht en heimelijk ergens in huis door moeder verstopt met assistentie van haar oudste dochter. Het was voor ons opgeschoten belhamels sport op zoek te gaan naar de verstopte pakjes. We vonden ze altijd! Achteraf gezien niet zo aardig voor Mam en Zuslief.
Ondanks dat we het niet zo breed hadden, had de Sint ook voor de vosjes elk jaar een speelgoedverrassing! Er was altijd wel een taaitaaipop of als er financieel meer te verhappen was, een speculaaspop. En natuurlijk een paar nieuwe sokken...! Naast mijn 's avonds voor de schoorsteen gezette schoen mocht ik in de ochtend eens een Meccanodoos toebedeeld krijgen, waar ik een hijskraan van kon bouwen. De techniek zat er al vroeg in bij Ceesje. Mijn oudste broer kreeg als kind van de Sint een echt werkend "stoommachinetje" waarmee ik van hem 'soms' mocht spelen. Een chocoladeletter geijkt op je voornaam maakte het Sint-Nicolaasfeest compleet. Met mijn magere letter C diende ik gelukkig te zijn. Met de letter H voelde je je gevoelsmatig méér gezegend door Sint Nicolaas. Werd beweerd dat het niet uitmaakte, het chocoladegewicht zou hetzelfde zijn. Als kind wilde je daar niet aan..!


Hengelspel


'k Zie weer de enigszins teleurgestelde gezichten als de Goede Sint voor de één een ogenschijnlijk duurder cadeautje voor handen had dan voor de ander. "Met dertien spruiten moet het voor onze ouders een hele toer geweest zijn om een ieder tevreden te stellen!"
Uiteindelijk werd er aan de uitgeschoven eettafel in de achterkamer met ieders gekregen speelgoed gespeeld. "Eind goed al goed." Zie ons weer om beurten papieren visjes uit een kunstvijver hengelen bij het Hengelspel. En een lol dat we er mee hadden, met rode oortjes volgden we elkaars "wonderbare visvangst".
Een kinderhand was in die jaren snel gevuld! Projecteer dat eens op het Speelgoed ("mobieltjes" en meer...) van de kinderen in 2017. 'k Betwijfel zéér of deze nauwelijks te beschrijven "weelde aan speelgerei" goed is voor de opvoeding. Het sociaal contact onderling is totaal zoek..! Mensen lopen en fietsen met gebogen hoofden aan je voorbij. De Tijd zal leren hoe dit alles uitpakt.

Middels een mystieke terugreis - nota bene op 06 december op des Heiligs Man's Jaardag, gaat de Bisschop er als een duveltje uut een deuske vandoor. Zo genaamd terug naar Spanje..? Tsja...

Na het Sinterklaasfeest volgt het warme huiselijke Kerstfeest. In de ene hoek van de Voorkamer Kindeke Jezus liggend in een kribbe gevuld met wat stro en in de andere hoek de met kerstballen en nepsneeuw opgetuigde dennenboom.

"Dennenboom o dennenboom, wat zijn je takken wonderschoon"

"Stille nacht, Heilige nacht."

"Zalig Kerstfeest...!"

Verwijs in alle 'bescheidenheid' nog maar eens naar mijn Kerstverhaal dat ik eerder heb mogen schrijven voor Noviomagus.nl.

Prettig weekend
Zaterdag, 25 november 2017

Woef...waf..waf..

terug

Reactie 0:

Cees de Vos, 25-11-2017: Mijmering over December

REAGEER:

Uw aanvullingen of opmerkingen zijn welkom!
Met dit formulier kunt u (nog) geen foto's versturen. Gebruik daarvoor uw e-mailprogramma.
Opmaak kan wel, bv <b>Vet</b> of <i>cursief</i> geeft Vet of cursief.
 
 Uw naam: en mailadres: