Kersenboom

© copyright Cees de Vos, Digitale bewerking: Mark van Loon/Stichting Noviomagus.nl

KERSENBOOM

Zoals gebruikelijk elke avond liet ik ook op Driekoningenavond 06 januari 2011 tegen 23.00 uur mijn hondje Titia uit in de ruime achtertuin in Soest. De volle Maan verlichtte mijn tuin zodanig dat, waar ik ook liep, mijn wat vage schaduw mij voorging gedurende de korte wandeling door de tuin.


Gelijk zo vaak de laatste jaren komen in vogelvlucht flitsende herinneringen uit mijn vroege kindertijd naar boven. Kijkend naar de Maan zie ik mij wederom als jongen van een jaar of negen onder kersenboom in ons kleine achtertuintje ten Hemel staren. Het wonderbaarlijke Universum met zijn duizenden sterren en planeten heeft mij als kind al geboeid.


Een bloeiende kersenboom

Middels de muziekles gegeven door Juf. Mies Dekkers van de Sint Jansschool kende ik naast vele andere kinderliedjes ook “Het liedje tot de Maan”. Het eerste couplet is mij bijgebleven. De kinderlijke romanticus in mij bracht me er toe om staande onder de kersenboom op die bewust avond een ode tot de Maan te brengen. Stilletjes zong ik het voor mij uit:

Goede Maan, gij trekt zo rustig
door de luchtige wolken voort.
En uw licht schijnt altijd lustig
niets dat uwen gangen stoort.
Gij, het beeld van zoete vrede
die geen kommer kent of wee.
Hoor naar onze stille bede
deel ons van uw vrede mee.

Onze kersenboom
Menigmaal klauterde ik als kind de boom in om van tak naar tak de eerste - tot leedwezen van de familie – vaak nog onrijpe kersen te plukken. Vaak werd het een ware plundering van de oogst. Een leuk kinderspelletje was; twee of drie met de steeltjes aan elkaar zittende kersen te plukken en vervolgens deze als versiering om beide oren te hangen.

Bijzonder
Dat na zoveel jaren, deze, op zich onbelangrijke gebeurtenis uit de jaren ’40 in Nijmegen, weer tot leven is gewekt.

Kinderen zijn hinderen”, zei Vadertje Cats.
echter, het is een zegen om ze om je heen te zien.

Cees de Vos – januari 2012

terug

Reactie 1:

Olga de Vos, 08-01-2012: Ik kreeg net je verhaal over de kersenboom. Ik moest ook altijd de kersen aan mijn oren hangen. Ik weet nog na de oorlog gingen wij met de buurtvereniging naar Beuningen kersen eten, ik geloof in een vrachtwagen met banken achterin. Ik heb nog een foto met alle kinderen rond om ons heen in het gras ergens in een album. Ik denk dat er die avond een heleboel kleine jongens met buikpijn en de gevolgen vandien in de buurt van de Muntweg en zijstraten rondliepen.
Olga de Vos, Australië


Kersen eten in Beuningen. Mijn broertje Fred zit op de grond met een zwart truitje met een hertje erop,
ik ben het staande meisje achter hem met strik in het haar en hand aan haar mond.


REAGEER:

Uw aanvullingen of opmerkingen zijn welkom!
Met dit formulier kunt u (nog) geen foto's versturen. Gebruik daarvoor uw e-mailprogramma.
Opmaak kan wel, bv <b>Vet</b> of <i>cursief</i> geeft Vet of cursief.
 
 Uw naam: en mailadres: