Nieuwe pagina 1

© copyright Cees de Vos, Digitale bewerking; Henk Kersten/Stichting Noviomagus.nl

Lusemert

Jongs leden zaterdag 09 mei 2009 bracht ik een bezoek aan het tuincentrum De Bosrand in Soest voor het kopen van eenjarige tuinplantjes. Naast planten, struiken en bomen handelt de eigenaar ook in antiek en curiosa uit onze vroege kinderjaren. Je vindt er een Heilig Hart beeld van Jezus, Maria met kindje Jezus, Jozef en H. Theresia beelden uit het rijke Roomse leven, bidstoelen uit de Katholieke kerk, oude schoolbankjes, kasten, spiegels, snuisterijen uit grootmoeders tijd en andere nostalgische spullen, tot een geëmailleerde pispot met een oor aan toe, ergo, te veel om op te noemen. Je kijkt er je ogen uit en de verleiding is groot om iets van je gading mee te nemen, op z’n minst om het even te strelen en je gedachte de vrije loop te geven naar ‘wat eens ons kinderleven bepaalde’. Het ontroert je echt….! 

Mijn eerste liefde tot oude gebruiksvoorwerpen is al heel vroeg begonnen. Als jong knaapje liep ik aan de hand van ons mam langs de kramen op de ‘Luzenmert’ (vlooienmarkt) achter de Poort bij de Sint Stevens kerk in Nijmegen. Ik vergaapte mij aan een de veelheid aan oude spullen (vaak troep…) die men daar probeerde aan de man/vrouw te brengen. 

Op mijn snuffeltocht bij De Bosrand naar spullen uit mijn kinderjaren kwam een oude ‘wandkoffiemolen’ met glazen opvangbakje op mijn weg. Ik moest en zou even aan het apparaat zwengelen en in mijn herinnering zag ik ons mam weer staan met haar starende blik in de richting van ons schuurke, draaiend de zwengel van de koffiemolen bevestigd aan het houten keukenkastje in ons kleine keukentje. Een lekker bekske koffie drinken samen met papa, daar genoot ze van. Wat moet er tijdens dat vele zwengelen aan die koffiemolen al niet door haar hoofd zijn gegaan voor wat betreft de zorg voor haar grote kinderschare. Als je dit vergelijkt met een gezinsleven zoals we dat vandaag de dag kennen is het verschil enorm; vier kinderen noemt men nu al snel een ‘groot gezin’. 

Ik had niet voldoende geld bij me en sprak met de eigenaar af dat hij het apparaat voor mij moest reserveren. Vandaag 11 mei 2009 wisselde de wandkoffiemolen van eigenaar. Het apparaat hangt nu in mijn keuken, zo nu en dan - ter afwisseling van de moderne Perla koffiepads - maal ik verse koffiebonen tot grof poeder, kijk in mijn achtertuin en denk aan ons moederke starend naar het schuurke in de achtertuin aan de ‘ Hatertscheveldweg’ 504 in Nijmegen. En de koffie..? Die smaakt ouderwets lekker..! 

Mijn keuken en de wandkoffiemolen

De wandkoffiemolen met zicht op achtertuin
Thuis had de wandkoffiemolen in mijn herinnering een rode kleur….?

terug


REAGEER:

Uw aanvullingen of opmerkingen zijn welkom!
Met dit formulier kunt u (nog) geen foto's versturen. Gebruik daarvoor uw e-mailprogramma.
Opmaak kan wel, bv <b>Vet</b> of <i>cursief</i> geeft Vet of cursief.
 
 Uw naam: en mailadres: