Nieuwe pagina 1

© copyright Cees de Vos, Digitale bewerking; Henk Kersten/Stichting Noviomagus.nl

Vader (Cees) de Vos als Schoenlapper

‘Schoenmaker blijf bij je leest’; aan die leus had ons uitgekookt Vaderke geen boodschap, zijn motto: ‘Wat een ander kan, dat kan ik ook en met mien veule vossenkienders (13…! ) is het voordelig als ik ‘eiges’ de schoenen repareer!” Hij schafte zich een schoenmakershamer en een zgn. schoenenleest aan. Verder een paar zakjes met soorten schoenspiekers en een lap rubber/leer en toog aan den arbeid. Als ‘werkatelier’ koos papa ons piepkleine achterkamertje. Het bonte tafelkleed ging van de eettafel waarvan twee extra delen werden uitgeschoven zodat vader de Vos met een ‘bonte schurt veur en zijn PTT-pet op zijn hoofd’ ruim baan kreeg voor zijn taak als schoenlapper in spe. 
In volgorde van ‘noodzaak’ werd door ons mam de schoenen op rij gezet.

 

Met kennersblik startte vaders met een eerste diagnose: “Hoe pak ik dit aan..?” Zijn eerste handeling was de oude zool van de schoen slopen. Vervolgens plaatste hij de schoen op de lap rubber en tekende de zool/hak rondom af. Dan volgde het overmaats uitsnijden van de zool/hak uit de lap rubber. Als volgende handeling ging de schoen over de leest en het begon het spijkeren van de zool op de schoen. Als kind hielp ik papa met schoenspijkertjes aan reiken. Vaak hield vader een voorraadje spijkertjes tussen zijn lippen geklemd. 

 

De laatste handeling ‘het spiekeren’ gaf veelal de meeste consternatie, papa met zijn dikke vingers sloeg zich nog wel eens op zijn duum en dan brak de hel los: “Sodepin …, godnakende nonderju..!” Het was dan zaak om als kind uit zijn buurt te blijven. “Doe dat jong naar buten om te gaan speulen, in kan GVD mien kop er niet bij houwen..!“, kreeg mamlief dan te horen. Tot slot vijlde papa rondom de zool/hak de restdelen weg. 
‘En klaar is Cees’, hoorde je vaders dan zeggen.

 

Om slijtage tegen te gaan spijkerde papa aan de voorkant van de zool en de achterkant van de hak ‘halvemaanvormige’ stootijzers. Vond ik altijd stoer, het tikte leuk als je op een stenen ondergrond liep, je waande je een tapdanser.

Tijdens de 2e Wereldoorlog was er een gebrek aan rubber en leer en gebruikte papa voor zijn klompen en schoenen delen van een versleten autoband wat een hele klus moet zijn geweest om dáár een profiel uitgesneden te krijgen. Vader zal zich daarbij regelmatig in zijn vette duum hebben gesneden en menig vloekje of angstpoepje hebben gelaten. De klompen droeg vader bij zijn tuinwerk in de moestuin achter ons huis. Ook wij kinderen stapte wel eens voort op klompen.

De klompenmaker de heer Sleedoorn ( Sleedoorn is een soort struik…) woonde óók aan de Hatertscheveldweg, niet ver van ons huis op nr. 496. (wij op nr. 504) Zijn klompenmakerij was gevestigd in een zelfde soort schuurtje als wij achter ons huis hadden. Boeiend om als kind te zien hoe de man ‘handmatig’ van een ruw stuk wilgen of populierenhout een prachtig gevormde klomp maakte. Zoon Theo Sleedoorn was bevriend met mijn oudste broer Jo de Vos. Ik herinner mij een plaagkreet richting vriendje Theo die destijds de ronde deed: “Struuk, zat achter een struuk te schijten”. 

Wij hadden in ons schuurke de elektrische houten wasmachine met wringer staan waar ons moeke de wasjes schoonde voor de vele vosjes. “Wat moet mams daar in de loop der jaren een kou geleden hebben..!” Ook het nachthok voor onze kipkes benam een gedeelte van de ruimte in de schuur. En vaders fiets had er zijn beschermde plek. “De fiets die vader als PTT-postbesteller broodnodig had voor het in de vroege ochtend bezorgen van de vele brieven en pakjes in menige brievenbus in Nijmegen. 

De naaste buur van de familie Sleedoorn was de mobile groenteboer Linzen. Vader Linzen en enige zoon Sjakie runde de zaak. Met een groente/fruitkar en een trekpaard ervoor ging men langs de deuren. Het schuurtje van Linzen fungeerde als stal voor het paard. De ‘Luts’ (penis…) van het paard hing er soms slingerend bij, dit tot grote hilariteit van de buurtkinderen, men scandeerde bij het zien ervan:” “Hé…, daar gaat de Luts van Linzen..!” 

“Als je bovenstaand tot je laat inwerken en je projecteert het op 2010 dan leeft men nu in een ongekende luxe!” 

Cees de Vos 

Soest - februari 2010

* Alle plaatjes zijn afkomstig van Wikipedia.

terug


REAGEER:

Uw aanvullingen of opmerkingen zijn welkom!
Met dit formulier kunt u (nog) geen foto's versturen. Gebruik daarvoor uw e-mailprogramma.
Opmaak kan wel, bv <b>Vet</b> of <i>cursief</i> geeft Vet of cursief.
 
 Uw naam: en mailadres: