Nieuwe pagina 1

© copyright Cees de Vos, Digitale bewerking; Henk Kersten/Stichting Noviomagus.nl

Dik Trom

Op woensdag 02 december 2009 was ik via Nederland 2 getuige van een programma met Jan Jaap van der Wal: ”De Bovenkamer”. Het ging in deze aflevering over:‘Wat is geheugen…?’ 
Ter sprake kwam welk boek je het eerst oproept uit je kindertijd…..? Ik hoefde geen seconde na te denken: “Aan de grote verkeersweg”. De naam van de schrijver was ik kwijt. Ik pakte mijn mini-laptopje en tikte bij Google de titel in van het boek. Een mirakel: via ‘Het Boekenpakhuis in Alkmaar’ – antiquariaat voor tweede handsboeken - werd mij een prachtig gebonden exemplaar uit de jaren ’30 ten bedrage van € 8.- aangeboden! 

Bij het zien van het plaatje op de omslag - wat ik meteen herkende - waande ik mij weer dat jochie van tien, lezend aan de uitschuifbare eettafel in ons knusse achterkamertje verwarmd door een Salamanderkacheltje in ons “vierondereenkaphuuske” aan de Hatertscheveldweg met nummer 504. Een golf van gezinswarmte en herkenning stroomde door mijn lijf bij het lezen van de eerste zinnen van hoofdstuk I - ‘Op de zolder’: “We leven tegenwoordig in een moeilijke tijd. Wie nog werk heeft, hoopt in stilte, dat het altijd maar zo mag blijven…!” 
Het zou vandaag de dag geschreven kunnen zijn…

Binnen vijf dagen had ik het boek in huis. Ik pijnig mijn warhoofd met de vraag: “Hoe ik destijds aan dit boek ben gekomen, vaagjes tóch van Sint Nicolaas…?”

Ik las het boek in één dag uit, veel herinnerde ik mij, wat mij aan het denken bracht. Ik realiseerde me dat een mensenhersenpan toch wonderbaarlijk in elkaar steekt: dat na zo veel jaren bepaalde herinneringen - zonder dat je er weet van hebt - blijvend opgeslagen worden en andere indrukken totaal uit je geheugen gewist zijn. Blijkbaar maakt het ene voorval meer indruk op je dan het andere…..

Na het lezen van deze schat uit mijn kinderleven kreeg ik de smaak te pakken; ik wilde meer:
‘Pietje Bell’, ‘Dik Trom’, ‘Alleen op de wereld’, ‘De negerhut van oom Tom’ en ‘De laatste der Mohikanen’, om maar iets te noemen. Ik heb ze als kind allen gelezen via de Bibliotheek annex Postagentschap Hendricx aan de Groenestraat in Nijmegen.

Het boek dat mij voorshands het meest aanprak was “Uit het leven van Dik Trom” van de schrijver C. Joh. Kieviet. Via de computer maar weer eens op visite bij het Boekenpakhuis in Alkmaar. Wederom lukte het mij om een prachtig gebonden uitgave te bemachtigen. De prijs pakte beduidend hoger uit deze keer, maar daarmee kreeg ik dan ook een pracht exemplaar in handen uit de jaren ’30. 

Bij het lezen van de eerste regels van Dik Trom viel het me op dat de spaties tussen de woorden beduidend groter zijn dan gebruikelijk, kennelijk bedoeld om het lezen voor een jong kind te vergemakkelijken. Als meer dan volwassen kerel vind ik het ook best handig….! 

Aangekomen op bladzijde 48 werd ik danig verrast. 
Ik citeer uit het boek: “Eenmaal was hij van het dak gevallen, waarop hij geklommen was om vogeltjes te vangen. Hij had een beetje zout in de hand, om hun dat op den staart te leggen en ze dan te grijpen.” Dat had de molenaar hem wijs gemaakt…!

In mijn verhaal “Mijn Vogelken” vertel ik hoe ik beet genomen werd door mijn vader. Hij maakte mij als zes jarig knaapje wijs dat ik een vogeltje kon vangen door een handje zout op zijn staart te leggen. Een en ander is mij in 2010 nu duidelijk, mijn vader, die ons als kind wel eens voorlas voor het slapen gaan, heeft deze grap uit het boek “Uit het leven van Dik Trom van C. Joh. Kieviet”. 
“Dat valt mij een ‘bietje teugen’ van u vadertjelief, maar…, het zij u vergeven…”

Het herlezen van het boek ‘Uit het leven van Dik Trom’ bracht mij terug naar mijn dierbare kinderjaren in de Keizer Karelstad Nijmegen.”

Cees

Naschrift: 
Door www.noviomagus.nl kwam ik ná zestig jaar in contact met een volle neef Con (Cees) Clavant in Australië. Bijtoeval en met opperste verbazing las hij via de computer mijn verhaal met de vele foto’s over ook zijn grootouders Opa en Oma C.N. de Vos/J.W.B. de Wilde. 

Neef Con mailde mij verder dat ook hij als kind door zijn vader in de maling genomen is met het voorstel: “Een vogeltje vangen middels een handje zout op zijn staart….!” 
* Zo zie je maar wat een site als www.noviomagus.nl wereldwijd al niet te weeg kan brengen…!

Cees de Vos – Soest juni 2010

terug


REAGEER:

Uw aanvullingen of opmerkingen zijn welkom!
Met dit formulier kunt u (nog) geen foto's versturen. Gebruik daarvoor uw e-mailprogramma.
Opmaak kan wel, bv <b>Vet</b> of <i>cursief</i> geeft Vet of cursief.
 
 Uw naam: en mailadres: