11-05-22

“Hulppolitie” 1944-1945

Ingezonden op 22-05-2011 door Martien Ruikes

 

Het was erg nodig. De gemeentepolitie was nog niet op sterkte, en enkele burgers werden aangeschreven om de taak van hulpagent te kunnen vervullen om de politietaken te helpen assisteren, zo werd bepaald. De witte band met het opschrift HULPPOLITIE was het teken om te kunnen optreden, en de tijdelijke macht van de voorlopige tijdelijke regering.
In de beginnende maanden van 1945 was er bij mij een hobby ontstaan om de baret-insignes te verzamelen, van de verschillende legeronderdelen zowel van de Engelsen, Canadezen, Amerikanen en de Polen. Hele mooie van bv. de Royal Artillerie, tot Elisabeths Homeguards, American Airborne, de Mounty- tankdivisie enz. enz. Met mijn verkregen Engelse koppelriem pronkte ik met al mijn geruilde en gekochte emblemen die zowel waren verkregen door het strijken en wassen van de kleding van de militairen door mijn moeder, als ook door aankoop door verkregen rode guldenbiljetten en de groene rijksdaalderbiljetten met Koningin Wilhelmina als opdruk er op. Deze biljetten en het zilvergeld welk de militairen zelf meegebracht hadden, konden bij hun thuiskomst alleen ingewisseld worden, menig melkboer en bakker werd door mij benaderd te ruilen. Twee bruine guldenbiljetten van 1943 voor een rood guldenbiljet of vijf bruine guldenbiljetten voor de groene twee en een half guldenbiljet. Al eerder was ik aangehouden met mijn zandzakje met wasgoed door de hulppolitie, waarbij ik moest aantonen dat de waskleding echt van militairen was. De beloning voor mijn moeder bestond dan meestal uit een staaf zeep, of enkele blikjes vlees of pakjes sigaretten, en soms op mijn verzoek de emblemen. Zo kwam dan ook de dag dat mijn zandzakje met inhoud werd ingevorderd, daar duidelijk was te zien aan de opschriften op blikjes, dat deze verkregen waren uit het geallieerde leger. Weg beloning voor mijn moeder, en weer een triomf voor de hulppolitie. Wisten wij veel...
Erger was het dat weken na dit voorval ik wederom ben aangehouden, met mijn koppelriem om en welk goed voorzien was met de boven omschreven emblemen. Hij vertelde mij dat ik schijnbaar niets geleerd had: die koppelriem was ook militaire kleding, en het werd inbeslagname!!! Huilend van woede heb ik die avond als jongen van bijna 11 jaar, de ruiten bij hem ingegooid. Hij zal misschien wel geweten hebben wie het geweest was, maar nooit heb ik meer last van aanhoudingen van onze HULPPOLITIE gehad.
Na zoveel jaren weet ik dat de man niet meer leeft, en ook zijn naam weet ik nog, maar nooit zal ik ooit vertellen zijn naam en adres. Want de “HULP” die wij in die tijd hadden verkregen, was misschien heel anders door hem bedoeld. Heel misschien hebben zijn kinderen een mooie collectie military geërfd van hun vader... Mij heeft het tijdelijk bestaan van HULPPOLITIE zelfs jaren er na, persoonlijk heel veel pijn gedaan.

Martien Ruikes, alias... de Red

terug

Reactie 1:

Henny Meijer, 26-05-2011: graag wil ik mijn bewondering uitbrengen op de inzendingen van Martien Ruikes. Ze geven een prachtig beeld van de tijd 1944 en 1945 en die van vlak na de bevrijding. In het stukje "Hulppolitie" 1944-1945 passen m.i. deze foto's.


Na-oorlogse Wederopbouw: hulpagenten onder leiding van hoofdagent Peters in kolonne aangetreden achter het Oud-Burgeren Gasthuis aan de Molenstraat (1945). Op de eerste rij, van links naar rechts: hoofdagent Peters, C. Klomp, L. de Groot en C. Mulderij.


De leden van Traffic Control (september 1944).

De foto's komen uit het boek van Maarten-Jan Dongelmans "Acht eeuwen Politie in Nijmegen", Walburgpers 1993, blz.46. Ik kreeg de kopie van wijlen Gijs Peters, een oude buurman, die op de foto staat (staande 5e van links van Traffic Control). "Traffic Control" was de afdeling verkeerspolitie-straatdienst-ordehandhaving bij deze Hulppolitie. Ze hadden geen enkele opleiding. Verschillenden zijn later toegetreden tot de Nijmeegse Politie. Gijs Peters niet, omdat hij te klein was werd hij afgekeurd. Uit verhalen van Gijs Peters hoorde ik dat ze het druk hadden in september-oktober 1944 met o.a. vechtende en kabaal makende Geallieerde militairen, die te veel gedronken hadden. De door hen gealarmeerde MP (Militaire Politie) trad zeer hard tegen hun landgenoten op.
Hartelijke groeten, Henny Meijer, Venray

Reactie 2:

René Martens, 05-05-2018: Geheel links met bril is Gerard Peters, mijn schoonvader, als vrijwilliger bij de Dutch Traffic Control in Nijmegen. Later nog in Apeldoorn o.a. als begeleider van Prins Bernhard. Hij sprak altijd met trots over deze tijd.

Op 24 oktober 1938 gaat hij in militaire dienst als dienstplichtig militair bij het Regiment Infanterie lichting 499 Nijmegen als trommelaar.


december 1938 – Infanterie


Groesbeekseweg-Driehuizerweg


Ubbergseweg


Bij de landing van de Amerikaanse troepen als onderdeel van Market Garden begeleidt hij de Amerikanen van Groesbeek naar het Sionshof en vervolgens naar Nijmegen. Sionshof wordt het Amerikaanse hoofdkwartier.
Door deze contacten komt hij bij de Binnenlandse Strijdkrachten, district VII in Nijmegen opleidingsschool Koloniale Reserve van 23 oktober 1944 t/m 12 maart 1945.

Vanaf 25 april 1945 maakt hij deel uit van de Dutch Traffic Control t/m 31 oktober 1945.
TRAFFIC CONTROL.
Dezer dagen ontvingen wij van Mr. J. de Mul, de leider der Traffic Control, eenige interessante bijzonderheden over het ontstaan, het werk, en de moeilijkheden van deze nuttige instelling.
Zij dankt haar ontstaan aan een verzoek van Engelsche zijde om op die wijze het zoo overbelaste militaire-politie apparaat eenigszins te ontlasten, als we bedenken, dat in Eindhoven voor het zelfde doel eigen mannen ingezet moesten worden, dan zal het ons misschien duidelijk worden welk een uitstekend werk onze jongens verrichten.
Op onze vraag of er ook sprake was van een soort opleiding, bleek dit inderdaad, hoewel in beperkte mate, het geval te zijn. De jongens hebben instructies gekregen in eenige elementaire verkeersteekenen, maar in dit geval is het goed of verkeerd leiden van een snelverkeer in de alleereerste plaats een kwestie van „feeling", waardoor al heel spoedig blijkt wie er wel of niet voor deze taak berekend is, mede daarom worden de jongens thans eerst na een week proeftijd definitief aangenomen.
Ook de moeilijkheden van de zijde der burgers zijn groot; er zijn nog altijd te veel voetgangers en wielrijders die denken, dat die teekens voor hen niet gelden. Niets is minder juist en zij brengen daardoor zichzelf en ook anderen in gevaar; deze opvatting heeft dan ook reeds tot ongelukken aanleiding gegeven.
Ook heeft de Traffic Control het recht U tot afstappen te dwingen en te verlangen Uw persoonsbewijs te laten zien, wat verder tot een proces-verbaal kan leiden. Volgt dus stipt hun aanwijzingen op, het is in ieders belang. Wij kunnen niet anders dan vol bewondering zijn voor het, soms zeer zware werk dat de jongens verrichten en waarmede ze onze geallieerde vrienden weer veel moeilijkheden uit de hand nemen. A.W.
De Gelderlander 13-11-1944 p2MB

Gerard wordt bevorderd en komt op 01 november 1945 in dienst bij de Militaire Politie in Apeldoorn. In deze functie begeleidt hij regelmatig Prins Bernard. Gerard is trots op deze functie en dient hier tot 09 mei 1946.

Hij wordt vervolgens op 11 mei 1946 geplaatst bij het Militair Hospitaal Nijmegen tot zijn groot verlof op 01 november 1947. Op 01 oktober 1951 maakt hij onderdeel uit van de Reserve Grensbewaking als Hulp-Marechaussee derde klasse tot 01 oktober 1954. Een nieuw dienstverband als Marechaussee gaat helaas niet door.
Reactie 3:

Guus Roelofs, 20-10-2018: op de onderste foto bij reactie 1, op de onderste rij 2de van links staat mijn vader Jan Roelofs. Ik ben compleet verrast, was op zoek naar foto's van mijn vader en had ooit foto's gezien waarop hij stond afgebeeld in een soldatenpak van de Marechaussee, ben erg blij met het verhaal van de Dutch Traffic Control hulppolitie.
Zou het erg leuk vinden als er nog meer foto's zijn.
Reactie 4:

Gerard Centen, 22-10-2018: Ja Martien Ruikes als je de foto goed bekijkt dan zie je al hoe trots dat stelletje hulpagenten waren met een geweer, ik geloof zelfs dat ze het wapen mee naar huis mochten nemen. Ik heb als jongetje van 10 jaar ook met die nep agenten te maken gehad. Kolen jatten en hout sprokkelen dat was in die winter 1944-1945 wat we dagelijks gingen doen, naar school was niet mogelijk, kolen jatten bij de spoor losplaatsen en hout hakken in het bos tussen de Graafseweg en de Floraweg, en dan kreeg je te maken natuurlijk met die nep agenten met hun gevaarlijke geweer, dat was wel angstig met het gevolg dat je die hulpagenten behoorlijk ging haten, voor mij was in die tijd maar een echte agent en dat was Herman Gerrits de midvoor van Quick Nijmegen.

REAGEER:

Uw aanvullingen of opmerkingen zijn welkom!
Met dit formulier kunt u (nog) geen foto's versturen. Gebruik daarvoor uw e-mailprogramma.
Opmaak kan wel, bv <b>Vet</b> of <i>cursief</i> geeft Vet of cursief.
 
 Uw naam: en mailadres: