halsband
Halsband Prins Kelfkensbosch 10
Ik heb dit weekend in de gracht rondom fort Beneden Lent iets moois gevonden. Wellicht kan iemand er meer informatie over geven? Ik was met de magneetstok aan prikken naar oorlogsspullen en vond deze riem op 2 meter diep met de stok, het bleef achter de magneet hangen. Het materiaal is zelf niet magnetisch. Het leer was helaas al aan alle kanten gescheurd, deels viel het in de middag al eraf. De rest heb ik in lederolie gezet.
Gevonden door Johnny Hommersom (toegevoegd 16-10-2017)
Weet u meer hierover? REAGEER, we zijn benieuwd naar uw verhaal.
terug
Reactie 0:

Johnny Hommersom, 17-10-2017: Halsband Prins
Reactie 1:

Rob Essers, 19-10-2017: Het is alleszins aannemelijk dat het hier om de halsband van een hond gaat met de naam Prins waarvan de eigenaar op het adres Kelfkensbosch 10 woonde. De straatgewijze huisnummering is in Nijmegen voor het eerst in 1880 ingevoerd, maar het adres Kelfkensbosch 10 bestond voor 1890 nog niet. Op 17 juni 1882 kreeg het gedeelte van de St. Jorisstraat tussen Hertogstraat en de plaats waar nu de inrit van de parkeergarage (bouwjaar 1998) ligt, de naam Kelfkensbosch. Pas na de zevende tienjarige volkstelling in het Koninkrijk der Nederlanden op 31 december 1889 is het adres St. Jorisstraat 6 gewijzigd in Kelfkensbosch 10.

In De Gelderlander van 1 november 1899 staat een aankondiging van de opening van de Vleeschhouwerij C.A. van der Waarden op het adres Kelfkensbosch 10. In 1938 was de zaak nog altijd op hetzelfde adres gevestigd. In verband met de bouw van een nieuwe winkelflat tussen de Oude Stadsgracht en de Hertogstraat werden in 1938 de huisnummers 3 t/m 30 gewijzigd in 11 t/m 38. Kelfkensbosch 10 kreeg op 19 september 1938 huisnummer 18. Het nieuwe adres Kelfkensbosch 10 had een winkelbestemming. Bij de bevrijding van Nijmegen in september 1944 werden (ook) Kelfkensbosch 10 en 18 door oorlogshandelingen verwoest.
Christianus Aloijsius van der Waarden, geb. Herwen en Aerdt 12 jan. 1871, slager, gemeenteraadslid Roomsch-Katholieke Staatspartij (RKSP), † Voorburg 9 april 1962, zn. van Henricus Wijnandus en Catharina de Groot, tr. 1e ’s-Hertogenbosch 22 mei 1895 Maria Cornelia Theodora van Weert, geb. ’s-Hertogenbosch 2 febr. 1864, † Nijmegen 2 april 1930, dr. van Cornelis Jacobus en Theodora van Rangelrooij; tr. 2e Rome 21 okt. 1933 Elizabet Wilhelmina Zwetsloot, geb. Mijdrecht 15 juli 1876, † Voorburg 15 dec. 1967, dr. van Petrus en Antje van Egmond en wed. van Gerardus van Leeuwen.

Het antwoord op de vraag of deze slager een hond had, staat in de PGNC van 9 juli 1912, waarin uitgebreid verslag wordt gedaan van een 'Intern. Hondententoonstelling' in de Vereeniging. Daarin staat een lange lijst van prijswinnaars die op de volgende pagina eindigt met: C. v. d. Waarden, Dobbermann Pinchers, „Nero” eerv. verm. nieuwelingskl.

Helaas heet de hond van slager Van der Waarden in 1912 (nog) geen Prins. In 1913 blijkt er in Nijmegen een Dobermann Pincher, luisterende naar den naam „Prins” rond te lopen. In een advertentie met als kop 'Hond weggelopen' in de PGNC van 21 mei 1913 staat dat deze tegen beloning terugbezorgd kan worden bij JANSEN & EDERVEEN, Waldeck Pyrmontsingel. Mogelijk is deze weggelopen Prins de opvolger van Nero geworden. Het kan ook zijn dat slager Van der Waarden meer dan één Dobermann Pincher had.

Ik neem niet aan dat slager Van der Waarden zijn Dobermann Pincher met halsband en al in de gracht rondom fort Beneden Lent heeft gegooid. Waarschijnlijk heeft deze hondenliefhebber de halsband van Prins zorgvuldig bewaard. Ik sluit niet uit dat de halsband in september 1944 tussen de resten van Kelfkensbosch 18 lag en is meegenomen door een geallieerde militair.
Reactie 2:

Redactie, 21-10-2017: Als gemeenteraadslid toonde C.A. van der Waarden ook zijn hondenliefde in een kritiek op optreden van de gemeentelijke hondenvanger (bron: PGNC 29-12-1921):

Rondvraag.
I.

De heer C. VAN DER WAARDEN deelt klachten mee over de beestachtige wijze, waarop honden worden opgevangen. Zou er geen middel zijn om menschen, die hun hond niet aangeven, op andere wijze te treffen. Spr. deelt staaltjes van onhebbelijk optreden van den hondenvanger mee, die den menschen zelfs de honden uit de handen neemt.
De heeren CORDUWENER en VAN SCHERPENBERG beweren dat dit niet mag.
Weth. VRANCKEN betwist dat, elke hond moet een penning hebben.
De VOORZITTER is het daarmee eens, maar belooft order om zacht op te treden.

REAGEER:

Uw aanvullingen of opmerkingen zijn welkom!
Met dit formulier kunt u (nog) geen foto's versturen. Gebruik daarvoor uw e-mailprogramma.
Opmaak kan wel, bv <b>Vet</b> of <i>cursief</i> geeft Vet of cursief.
 
 Uw naam: en mailadres: