zeepBiessels
zeep Biessels
Stukje zeep (7,5 x 5 cm), dat toendertijd in de 50er jaren als klein geschenk werd verdeeld.
Collectie: Lyb (toegevoegd 15 november 2009)
Heeft u herinneringen bij dit item? Laat het ons weten, wij zijn benieuwd naar uw verhaal.
terug
P.J. Biessels is tevens de auteur van det prachtige boekje: Het Vestingstadje Nijmegen, een ooggetuigenbericht hoe er in Nijmegen in de zeventiger jaren (1870 !) werd geleefd, met vele anekdoten. Hij is op 88-jarige leeftijd in de vijftiger jaren gestorven.
Hij had een dochter Anna Biessels, getrouwd met een banketbakker van Leeuwen, vroeger gevestigd aan de Groesbeekseweg.
Zonen van PJ Biessels waren: Ferdi, Wim, Theo en Jan.
Ferdi Biessels was de oprichter en direkteur van de Swift schoenenfabriek welke later ook de Robinson heeft overgenomen en daardoor een van de grootste werkgevers in Nijmegen was.
Wim Biessels studeerde in Jena Optiek en was een bekende opticien in Den Haag. Ik geloof dat die zaak nog steeds bestaat.
Theo Biessels was de man van Biessels op de markt, nu een café. Wat bijna niemand weet, is dat Theo toendertijd een van de beste Vondelkenners in Nederland was.
Jan Biessels was de directeur van Biessels kolen op de Graafseweg 47 en Jan de Wittstraat. Dit terrein liep in elkaar over en is nu geloof ik van Wals meubelzaak. Jan Biessels was na de oorlog tot in de zeventiger jaren een zeer bekende Nijmegenaar en zeer aktief voor de stad. Ik heb tot nu toe niet begrepen dat er geen straat naar hem genoemd is.
Reactie 1:

Gerrie van der Pol, 27-07-2018: ik ben het laatste dienstmeisje geweest bij meneer en mevrouw Biessels, op de Graafseweg. Ik heb Peter en hun tweelingdochters Teun en .. (de andere naam is mij helaas ontschoten). Ik heb er 5 jaar met liefde gewerkt, van 1974 tot 1980. Het waren hele lieve mensen. Samen hadden ze geen kinderen, de kinderen waren geadopteerd zo is dat mij dat toen verteld. Ik zou graag nog wat foto's willen zien van hen. Ik heb de oude ansichtkaarten nog die ze naar mij stuurden als ze op vakantie waren.
Reactie 2:

Marianne Cobussen, 09-09-2018: De tweelingmeisjes van Biessels waren Nan en Teun!
Zie hier de foto's die ik heb. Ik ben de baby (Marianne 6 maanden met Nanny en Teuntje Biessels staat er achterop de foto) dus dat zou in maart 1949 zijn. Waar het was staat er nou weer niet op. Maar ik denk in de tuin bij de familie Biessels aan de Graafseweg. De kwaliteit is niet je van het, helaas.

Reactie 3:

Gerrie van der Pol, 16-09-2018: Dit is vast in de tuin van de family Biessels. Heel leuk, zo heb ik ze niet gekend, ik ben een stuk jonger. Maar toch bedankt voor de reactie.
Reactie 4:

Rob Essers, 17-09-2018: Het vermoeden dat de foto's met de kinderen gemaakt zijn in de tuin aan de Graafseweg is juist. De panden op de achtergrond staan nog altijd aan de overkant van de Graafseweg (even huisnummers); zie Street View (september 2017).

Reactie 5:

Gerrie van der Pol, 03-10-2018: Ik weet dat Nanny vroeger in Wijchen woonde en dat ze een dochter had. Bij Teun heb ik ook nog een wel eens gewerkt wanneer hun ouders op vakantie waren. De vriendin van Teun heette Trudie. Zouden ze nog leven?
Reactie 6:

Angelique Horruitiner, 25-02-2019: Reactie op reactie 5:
Truud is op 14-02-08 overleden, tante Teun is op 08-03-14 overleden.
Mijn moeder Nan (Janny/Nanny) woont nog steeds in Wijchen.
Reactie 7:

Gerrie van der Pol, 25-02-2019: Hoi Angelique, jij was toen een klein mooi meiske. Ik kan me jou nog goed herinneren, en wat sneu dat Teun en Trudy er niet meer zijn. Geef mama maar een dikke pakkert van mijn. xx Gerrie
Reactie 8:

Riet de Groot Biessels, 01-11-2020: Het stuk zeep van Biessels was een relatiegeschenkje indertijd van de firma; met drie kolensjouwers erop afgebeeld.

Bij het lezen van bovenstaande stukken over mijn Opa P.J. Biessels en zijn nakomelingen was ik verbaasd dat nóch mijn vader, Gerardus Petrus Canisius (Gerard), nóch zijn zus Margaretha (Greet), beiden wettige kinderen van Opa Petrus-Johannes Biessels en zijn vrouw Petronella-Hermsen, vermeld werden.

Mijn Opa was de oprichter van "P.J. Biessels Kolenhandel" eerst in de Karrengas, later bij de uitbreiding van de stad in de Jan de Wittstraat te Nijmegen. Zij betrokken als Kolengroothandel brandstoffen van de Staatsmijnen en ook werden volle schepen aan de Waalkade gelost om daarna in de pakhuizen van ons bedrijf te worden opgeslagen. Vervoer ging per paard-en-wagen, later per vrachtwagen, naar de leveranciers in Nijmegen en de dorpen in verre omgeving.

Mijn vader Gerard Biessels (05-09-1900) was er medefirmant met P.J. Biessels, en ook vertegenwoordiger van de Staatsmijnen. Gerard was zeer sociaal betrokken, kundig en geliefd. Helaas zijn gezondheid bleek broos en hij moest zware operaties ondergaan. Hij overleed na meerdere operaties in Utrecht, in 1943 op de verjaardag van zijn echtgenote Christina Biessels-Kühne. Zij bleef achter met vier kleine kinderen: Nel, Tineke, Riet en de kleine Piet-Jan van nog geen twee maanden oud, die later ook nog in het bedrijf gewerkt heeft.
Ik, Riet Biessels, ben nog in het bedrijfspand geboren, waar wij woonden. Het was toen genummerd Jan de Wittstraat 33. Daarna verhuisden wij naar de Buitenhof bovenaan de Berg en Dalseweg.
Mijn Oom Ferdinand Biessels van de Swift-Schoenfabriek werd tot onze toeziend voogd benoemd.
Zijn broer Jan zette, na het overlijden van mijn vader Gerard, het bedrijf voort. Na de kolen kwam later een ommekeer naar olie en gas als brandstof. Dat betekende het einde van de kolenhandel.

Greet Biessels, dochter van Petronella Hermsen en P.J. Biessels, gehuwd met Joh. Kuypers en moeder van Maria, Cees, Hans en Els, overleed in 1944. Zij werden allen begraven op de familie- begraafplaats van Heilig Landstichting.
Reactie 9:

Albert (Ap) Cloosterman, 01-11-2020: De schrijver van het boekje “Het vestingstadje Nijmegen in de zeventiger jaren” was P.J. Biessels, de peetoom van mijn vader.

Een zus van Piet Biessels, Johanna Cloosterman-Biessels (1871-1959) was de moeder van mijn vader, mijn oma dus.
Opa en oma hadden eerder een tapperij “De vergulde Kuip” in de Ziekerstraat en zijn later een Café-Biljard begonnen op de hoek Kroonstraat-Bloemerstraat. Achter het café waren paardenstallen waar kooplui, die een pintje kwamen drinken, hun paarden konden stallen.
Een blaastest en controle op alcohol bestond toe nog niet.
Mijn opa heb ik nooit gekend. Hij is overleden toen mijn vader 6 jaar oud was.
Het café is op 24 februari 1944 door het Amerikaanse vergissingsbombardement volledig verwoest. Ik zat op dat moment op de Sint Jozefschool op de Bijleveldsingel en heb ondanks het bevel van de onderwijzeres om onder de banken te kruipen de benen genomen en ben via het Volksbelang en de Daalseweg naar huis gerend.
Tegen de avond kwamen oma Cloosterman en haar dochter Bets totaal berooid bij ons aan: Gelukkig hebben zij het er levend van afgebracht.
Er zijn toen wel 900 slachtoffers gevallen in Nijmegen. Het gebeurde op een dinsdag. Mijn vader ging elke dinsdagochtend vissen. Hij zat op dat moment in een roeibootje op de Waal en hij heeft de bommenwerpers zien zakken en is getuige geweest van het lossen van de bommen.
Piet Biessels was in het bezit van een open rijtuig. Het rijtuig werd getrokken door een bok. Tijdens de oorlog kwam oom Piet mij op een zondagmorgen afhalen en werd er een prachtige rit gemaakt rondom de bossen van de Kwakkenberg.

Theo Biessels van de Vulpenhoek kende ik heel goed. Theo ging elke ochtend om 7 uur zwemmen in het Sportfondsenbad. Hij woonde op een etage in een villa bovenaan de Berg en Dalseweg (tegenover dokter Swemle).
Ik kwam hem praktisch elke ochtend tegen als ik op weg was naar het Canisius College. Altijd werd ik begroet met de roep “Ha, die neef”.
Op een avond werd ik samen met een klasgenoot en schoolvriend, Frans Deflers, bij hem uitgenodigd om een glaasje wijn te komen drinken.
Terwijl Theo in het keukentje bezig was hebben wij zijn wekker een uur voorgezet met als gevolg dat hij de volgende ochtend nog voor een gesloten Sportfondsenbad kwam te staan. Hij is toen maar naar de Vissersmis in de Molenstraatkerk gegaan.
Op ons gezamenlijk eindexamenfeestje hebben we Theo ook uitgenodigd en hij had een prachtig gedicht voor ons gemaakt.
Theo is een paar jaar later getrouwd met Anneke. Zij kwam uit Duitsland.
Ik bewaar de beste herinneringen aan Theo!
Toen in 1957 mijn vader op 51-jarige leeftijd overleed, studeerde ik in Eindhoven en zat daar op kamers. Ik kon gebruik maken van een renteloos voorschot, maar het was Theo die mij elke maand een bedrag toestuurde en daarmee het tekort aanvulde, waardoor ik mijn studie heb kunnen afmaken.
De man verdient een mooie en gemakkelijke stoel in de hemel!

Jan Biessels, de kolenboer van de Graafseweg heb ik ook goed gekend en natuurlijk ook zijn pleegkinderen Nanny en Tonny.
In september 1945 tijdens Market Garden lag Nijmegen onder granaatvuur van de Duitsers en wij zijn toen voor enkele maanden geëvacueerd naar Maas en Waal. De ouders van mijn moeder, opa en oma van Gelder woonden tegenover Jan Biessels en zij beschikten over een enorm grote kelder waar wij later na de bevrijding van Nijmegen ondergebracht werden. Het wonen in een kelder was nodig omdat Nijmegen vanuit Duitsland bestookt werd met V2-raketten.
In de kelder was ook een familie uit Zetten ondergebracht. Het was een moeder met een aantal dochters. Een van de dochters was onderwijzeres.
Alle scholen waren gesloten. Jan Biessels heeft toen een van zijn kolenopslagplaatsen leeg gemaakt en dat werd als schooltje voor 6 kinderen ingericht. Ik herinner mij nog Marian Ibis, die samen met Nanny en Tonny ook les kreeg van de onderwijzeres uit Zetten.
Reactie 10:

Angelique Horruitiner, 02-11-2020: Correctie: Nanny en Tonny waren geadopteerd, (geen pleegkinderen).
Reactie 11:

Albert (Ap) Cloosterman, 03-11-2020: Angelique: je hebt gelijk.
Reactie 12:

Arjen W. Kuiken, 06-12-2020: Ook ik heb Theo Biessels van de Vulpenhoek gekend en wel tijdens meerdere gelegenheden.

1. Van het Sportfondsenbad. Theo Biessels trok inderdaad elke morgen zijn baantjes. Keurig in het midden van het bad. Hij week niet van zijn koers af. Altijd alleen de schoolslag. Het ging allemaal niet zo snel. Als hij omhoog kwam uit het water haalde hij diep adem en slaakte zo nu en dan een luide kreet. Ik zie het nog zo voor me.

2. Van zijn winkel. Ik was jaren lang vaste klant voor vellen echt tekenpapier, Oost-Indische inkt en tekenpennen.

3. Van een reis naar Parijs. In de zomer van 1960 besloot ik, samen met een vriend, een fiets-kampeervakantie naar Parijs te maken. Een goede landkaart was uiteraard onontbeerlijk. Wie kon die ons leveren? Biessels op de Markt natuurlijk. Het zoeken in de stelling met Michelin kaarten trok de aandacht van Theo Biessels. Bij het horen van ons reisdoel werd hij zo enthousiast dat hij aanbood een soort reisgids van Parijs voor ons te schrijven. Dit resulteerde in een boekwerkje van negen tweezijdig vol getypte A4 bladen. Vol met bezienswaardigheden, musea, straten, pleinen, boulevards etc. etc. Theo Biessels was een “Parijs kenner”. Tijdens ons verblijf in Parijs hebben we getracht zijn programma te volgen maar dat was niet te doen. We hebben er een selectie uit gemaakt. Na onze terugkeer in Nijmegen hebben we Theo Biessels en zijn vrouw op een avond bezocht om verslag te doen van onze belevenissen. De verhalen en de meegebrachte fles wijn kon hij zeer waarderen. Hij vond het fantastisch.
De reisgids van Theo Biessels en de Michelin kaart (998) heb ik nog altijd in mijn bezit.
Theo Biessels beheerste de Franse taal. Menig jongen of meisje heeft hij bijles gegeven.

In 1967 trekt Theo Biessels zich terug uit de kantoorboekhandel, maar blijft op de bovenetage wonen.
In 1984 verscheen een boekwerkje met als titel: THEO BIESSELS’ KANTOORBOEKHANDEL. De Geschiedenis van het hoekhuis Groote Markt – Groote Straat te Nijmegen Geschreven door Theo P.C. Biessels In de jaren 1927 – 1935
Op 13 februari 1977 overlijdt Theo Biessels.
Reactie 13:

Ron Hellfritzsch, 26-07-2021: Dear "Noviomagnus",
we – the future German Optical Museum in Jena – started a provenance research project to reconstruct all acquistions our predecessor the „Jena Optical Museum“ (Optisches Museum Jena) made between 1933 and 1945.
We got the information that in April 1934 there was a exhibition of historical glasses in the shop of the optician Biessels. The glasses were borrowed from our museum. The Haagsche Courant reported about this event:
Tentoonstelling van brillen.
In de etalages van den brillen-specialist Biesels in de Lange Poten 17 is een interessante collectie brillen uit den ouden tijd tentoongesteld. Deze brillen werden den heer Biessels voor korten tijd afgestaan door het Optische Museum te Jena. Het zijn meerendeels brillen uit de 18e eeuw, welke op zeer primitieve wijze vervaardigd zijn, van ijzer, vischgraat, of koper. Zelfs is er een bril bij, die uit leder gesneden is. Bij de brillen van ijzer en koperdraad is aan de binnenzijde een rand ingegroefd voor het glas. Natuurlijk beklemden deze brillen, waarvan o.a. een uit 1750 geëxposeerd is, niet al te vast op den neus. Men moest ze altijd met de hand vasthouden. Ook is tentoongesteld een oude Chineesche bril met bijzonder dik montuur en een machinisten-bril, uit den tijd toen de oogen van den machinist niet alleen aan de voorzijde, maar ook aan de zijkanten achter groene glazen beschermd werden.
Als contrast met deze gebrekkige hulpmiddelen voor de oogen zijn naast deze oude brillen geëxposeerd de moderne Zeiss Perivist-brillen, die drukvrij zijn en een groot gezichtsveld geven.
Haagsche courant 18-04-1934
 
Maybe you could help us to get contact to the Biessels family? Some of them commented your picture of a piece of soap from the "Biessels Kolenhandel". It seems that the optician Biessels still exists in Den Haag (the address is the same like in the 1930ies), but unfortunately it is difficult to contact with them.
Best regards from Jena!
Ron Hellfritzsch
Reactie 14:

Ron van Swelm, 30-07-2021: (@Ron Hellfritzsch) Wilhelmus Johannes Biessels heiratete 14-09-1933 in Jena Maria Elsa Beer (01-08-1910 Jena). Aus dieser Ehe 1 Sohn Heini.
Die Grossmutter meiner Frau war eine Biessels aber leider fehlen mir in der Genealogie Biessels weitere Informationen über Wilhelmus Johannes. In seiner Totesanzeige werden Kinder und Kleinkinder genannt aber nicht mit Nahmen.
Auf Facebook gibt es vielen Biessels, vielleicht mahl anschreiben?
Reactie 15:

Riet Biessels, 04-08-2021: Geachte heer Hellfritzsch,
Wim Biessels van de Lange Poten 17 was de broer van mijn vader, Gerard Biessels, van de Nijmeegse Kolengroothandel in de Jan de Wittstraat die helaas reeds in 1943 kwam te overlijden aan longkanker. Wim Biessels deed zijn optiek-studie in het Duitse Jena. Daar leerde hij zijn eerste vrouw kennen waarmee hij in het huwelijk trad. Ik heb haar nooit ontmoet omdat ik in 1939 geboren ben. Wim startte als optiek-specialist zijn eigen zaak in centrum den Haag. Hij woonde eerst in Voorburg en later in Wassenaar en had vier broers en twee zussen in Nijmegen. (Anna, Theo, Gerard, Ferdi, Jan en Greet). Het huwelijk met zijn Duitse vrouw bleek niet gelukkig. Er werden twee jongens geboren, Piet en Hein in Voorburg.
Volgens de vader van Wim, Petrus-Johannes Biessels, was dit huwelijk een grote mislukking en toen Oom Wim ging scheiden en daarna een nieuwe echtgenote vond viel Wim in ongenade bij zijn vader.
Ook pijnlijk voor Oma Nelly en de Biessels-familie. Misschien had dit ook wel te maken met de tijdsgeest en de toen naderende tweede Wereldoorlog.
Jaren later werkte ik in Rotterdam en ging, omdat Wim qua uiterlijk zo op  mijn vader leek, mijn Oom Wim eens opzoeken in Wassenaar.
Het was een bijzonder nobel en hartelijk man en zijn vrouw echt lief en doortastend. Zij hadden ook een dochter Marijke, die de klimsport beoefende, zij was van mijn leeftijd (nu ongeveer 82). Ik voelde mij er direct thuis en wij bleven samen warm contact houden.
Op zijn oude dag in het huis in Wassenaar was het wederzijds rustgevend om Wim te ontmoeten in de tuin, aan zijn key-bord, in de boeken en in de muziek. Na zijn arbeidzaam leven in die bekende arendsoog-optiek heeft hij in Rotterdam optiek gedoceerd in het middelbaar technisch onderwijs. Bij het afscheid in Wassenaar sprak ik zijn zoon Piet, die toen in Zwitserland woonde. Zoon Hein is gehuwd en woont ergens in Zeeland.

REAGEER:

Uw aanvullingen of opmerkingen zijn welkom!
Met dit formulier kunt u (nog) geen foto's versturen. Gebruik daarvoor uw e-mailprogramma.
Opmaak kan wel, bv <b>Vet</b> of <i>cursief</i> geeft Vet of cursief.
 
 Uw naam: en mailadres: